U prostorijama Historijskog muzeja u Sarajevu sinoć je, uz podršku UNESCO-a, otvorena izložba ‘Sevdisanje slikom’, mostarskog akademskog slikara Nebojše Dimovskog, na kojoj je predstavljeno 20 radova inspiriranih sevdahom.
Izložba otvara prostor promišljanja sevdaha izvan njegovog uobičajenog muzičkog okvira, pozicionirajući ga kao slojevito nematerijalno naslijeđe čija se suština ne iscrpljuje u formi pjesme, već u iskustvu emocije.
U središtu ovog slikarskog ciklusa nalaze se portreti interpretatora sevdalinke, prikazani u crno-bijeloj paleti, kao figure koje ne predstavljaju tek pojedince, već nose i utjelovljuju jedno dublje, zajedničko emotivno pamćenje. Crno-bijeli slikarski jezik funkcioniše kao svjesna distanca od spektakla i dekorativnosti, usmjeravajući pažnju na izraz, pogled i unutrašnje stanje portretisanih figura. Time se interpretatori sevdaha pojavljuju kao simboličke tačke prenosa, živi nosioci nematerijalnog naslijeđa čija se vrijednost ne iscrpljuje u biografiji ili izvođačkoj vještini, već u sposobnosti da emociju prenesu, zadrže i učine trajnom. Njihova lica postaju prostori u kojima se sevdah prelama između ličnog iskustva i kolektivnog osjećanja.
Sevdah se ovdje pojavljuje kao iskustvo koje živi isključivo kroz čovjeka kroz njegov pogled, tišinu i unutrašnju napetost. Dimovski se u ovom ciklusu ne bavi portretom kao reprezentacijom slave ili historijske važnosti. Naprotiv, njegovi prikazi interpretatora lišeni su narativnih i deskriptivnih elemenata koji bi ih vezali za konkretan trenutak ili anegdotalni kontekst. Portreti su svedeni, gotovo meditativni, čime autor uspostavlja vizuelni ekvivalent sevdaha – osjećanja koje traje u tišini, između izgovorenog i prešućenog. U toj suzdržanosti, figure djeluju izdvojeno iz vremena, pozicionirane u prostoru trajanja…
Sevdisanje slikom nije izložba o muzici, niti o biografijama njenih izvođača. Ovo je izložba o licima kroz koja se nematerijalno pamti. Kroz crno-bijele portrete, Dimovski podsjeća da kulturno naslijeđe ne postoji izvan ljudi koji ga nose i da njegovo trajanje zavisi od naše sposobnosti da se zaustavimo, pogledamo i sevdišemo.
(Radiosarajevo.ba)
